فرمانده سرتیپ عمر میرخان غزالی در سال ١٩٣٩ در روستای ژاژوک از توابع بخش مێرگه‌سور در خانواده‌ای انقلابی به دنیا آمد. در دوران کودکی به همراه خانواده‌اش در سال ١٩٤٥ به کردستان ایران پناهنده شد. خانواده‌اش در حفظ جمهوری کردستان در مهاباد مشارکت داشتند. دو تن از برادرانش به نام‌های غزالی میرخان ژاژوکی و شهید حسو میرخان ژاژوکی همراهان بارزانی نامیر به اتحاد جماهیر شوروی سابق بودند. در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول به همراه خانواده‌شان به ایران آواره شدند. ابتدا در زیوه بودند و سپس به جهرم، رفسنجان و قزوین منتقل شدند. پس از سقوط رژیم ایران در سال ١٩٧٩ به کردستان ایران بازگشتند و در سال ١٩٨٠ در منطقه مهاباد ساکن شدند. دو برادرش به نام‌های یوسف میرخان ژاژوکی و حسو میرخان ژاژوکی در انقلاب گولان شهید شدند. او در سن ٨٤ سالگی در ٣ اوت ٢٠٢٣ درگذشت و در قبرستان روستای ژاژوک از توابع منطقه بارزان به خاک سپرده شد.
کارنامه مبارزاتیعمر میرخان غزالی در سال ١٩٦٣ به نیروهای پیشمرگه انقلاب ایلول پیوست. در سال ١٩٦٣ در جنگ‌های کیوه‌ره‌ش، آسوس، گله‌زه‌ر و سنگه‌سه‌ر شرکت کرد. تا سال ١٩٧٠ در نیروی کاوه که فرمانده‌اش حسو میرخان برادرش بود، حضور داشت. در سال ١٩٧٤ درجه مولازمی (ستوان) را دریافت کرد و در نیروی پاسداری مرزی قلادزه مشغول به خدمت بود. در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول به همراه خانواده‌شان به ایران آواره شدند. در سال ١٩٨٠ با یک گروه ابتدا به قاسم‌ره‌ش در منطقه سردشت رفت و از آنجا به لولان و سپس در خاکورک پایگاه برپا کرد.
در سال ١٩٨٨ به صورت میدانی از مناطق تحت کنترل انقلاب بازدید کرد و به همراه غزالی میرخان فرمانده نیروی حمرین به نیروهای دشمن ضربه زد. یکی از فرماندهان شرکتکننده در حماسه خاکورک بود و در راپەڕین (خیزش) شرکت داشت. پس از راپەڕین سال ١٩٩١ درجه فرماندهی گردان را دریافت کرد و سپس فرمانده گردان دفتر رئیس در پیرمام شد. در کنگره دوازدهم پارتی در سال ١٩٩٩ و کنگره سیزدهم در سال ٢٠١٠ شرکت کرد و در کنگره ١٣ از سوی رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی نامیر به او اعطا شد.
در سال ٢٠١٤ در جنگ علیه تروریست‌های داعش در محور گویر-مخمور و در بازپس‌گیری باقرته، علی‌آوا، جدیده، دوگرکان و سلطان عبدالله شرکت کرد. مدتی نیروی ویژه نامبرده به نیروهای پشتیبانی یک وابسته به وزارت پیشمرگه منتقل شد..
عمر میرخان ژاژوکی در دوران پیشمرگایتی پنج بار مجروح شد و تعدادی از اعضای خانواده‌اش از جمله عموزاده‌اش علی طه ژاژوکی در سال ١٩٦٣، میرخان حاجی میرخان برادرزاده‌اش، صالح حاجی میرخان برادرزاده‌اش و ککشار خدری خواهرزاده‌اش در سال ١٩٨٣ و دو برادرزاده‌اش به نام‌های علی حسو میرخان در سال ١٩٩٤ و خلیل غزالی میرخان در سال ١٩٩٥ شهید شدند.
منبع:آرشیو هیئت دائرةالمعارف حزب دموکرات کردستان