عبدالله درویش علی، معروف به (عبدالله درویش ارَدنی)، در سال ١٩٤٥ در روستای ارَدن از توابع شهرک سرسنگ در بخش آمیدی استان دهوک به دنیا آمده است، تا مقطع متوسطه تحصیل کرده است، در سال ١٩٦١ به نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول پیوسته است در منطقه دوسکی ژوری و تحت نظر اسعد خوشاوی پیشمرگه شده است، سپس به نزد سعید خلیل خوشاوی منتقل شده و کارهای اداری را مدیریت کرده است، عبدالله درویش در سال ١٩٦١ در جنگ‌های روستای گرمک و در سال ١٩٦٤ در جنگ دوسکی ژوری زخمی شده است، در سال ١٩٦٣ به نیروی دهوک بازگشته و به عنوان مسئول انبار سلاح و مهمات نیرو گماشته شده است.
در سال ١٩٦٤ در مقر لشکر یک در منطقه برواری بالا، مسئولیت نوشتن‌های بخش بی‌سیم و ارتباطات به وی سپرده شد، در سال ١٩٦٦ در روستای قصری در منطقه بالکایتی دوره کمک‌های اولیه پزشکی را گذرانده و پس از بازگشت به لشکر یک، در روستای قومیه در منطقه برواری بالا در بیمارستان شورش زیر نظر دکتر موشه که پزشکی مسیحی بود کار کرده است، در همان سال در روستای قصری دوره شش ماهه بی‌سیم را با درجه خوب نزد نوری حیدری به پایان رسانده است، پس از چند ماه برای دیدن یک دوره دیگر بی‌سیم با دستگاه‌های جدید به روستای رایات اعزام شده است، پس از پایان دوره در بخش بی‌سیم در بارزان وظیفه‌ای به وی محول شده و در سال ١٩٧١ به مقر بارزانی در حاجی عمران منتقل شده است.
در سال ١٩٧٤ پس از شروع جنگ از سوی ارتش عراق علیه نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول، عبدالله درویش به ایران فرستاده شده و در دفتر روابط انقلاب که دکتر شفیق قزاز مسئول آن دفتر بود کار کرده است. در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول به کشور ایران آواره شده است، ابتدا در شهر نقده ساکن بوده و از آنجا به شهر اردکان در استان یزد منتقل شده است، در سال ١٩٩١ پس از خیزش مردمی اقلیم کردستان به کردستان بازگشته است.
در سال ١٩٧٩ به روستای راژان در کردستان ایران بازگشته و در دستگاه بی‌سیم دفتر سیاسی، وظیفه معاونت بخش مخابرات دفتر سیاسی به وی سپرده شده است، در سال ١٩٨٥ در بخش مخابرات دفتر سیاسی که مقر آن در لولان بوده کار کرده است، در سال ١٩٨٦ همراه با رئیس مسعود بارزانی به روستای کانی ساردک در منطقه نیروه رفته و وظیفه بی‌سیم رئیس حزب را مدیریت کرده و پس از شش ماه به روستای راژان بازگشته است.
در سال ١٩٩١ پیش از آغاز خیزش مردمی اقلیم کردستان، همراه با رئیس مسعود بارزانی در قاسمه رش بوده و سپس گام به گام با پیشروی خیزش‌ها در رانیه، اربیل، کویه، شقلاوه، پردی و کوره همراه با رئیس مسعود بارزانی بوده است، پس از شکست ارتش عراق و آغاز مذاکرات، سه بار همراه با رئیس مسعود بارزانی به بغداد رفته است.
در ١٦ اوت ١٩٩٦ در جشن طلایی حزب دموکرات کردستان به دلیل خدماتی که ارائه داده است، از سوی رئیس بارزانی مدال بارزانی به وی اهدا شده است.
منبع:١-آرشیو هیئت دائره‌المعارف حزب دموکرات کردستان.