شریف لشکری حسین در سال ١٩١٥ در روستای بیستره وابسته به ناحیه گوره‌تو در شهرستان مرگه‌سور در استان اربیل به دنیا آمد، در ٢١ ژوئن ١٩٣٢ همراه خانواده‌اش به جمهوری ترکیه آواره شد. پس از شکست انقلاب دوم بارزان و رفتنشان به شرق کردستان و حفاظت از جمهوری دموکراتیک کردستان، هر دو همسرش همراه با فرزندانشان درگذشتند. شریف لشکری در اتحاد جماهیر شوروی تحصیل کرده و مدرک هنرستان در رشته کشاورزی دریافت کرده است، پس از بازگشت از اتحاد جماهیر شوروی، در سال ١٩٥٩ به عنوان کارمند در اداره کشاورزی اربیل استخدام شد، به هر دو زبان کردی و روسی آشنایی داشت، در سال ١٩٦٧ هنگامی که در حال انجام وظیفه بود بر اثر سکته قلبی در سه‌ری به‌ردی درگذشت و در روستای موسه‌کا به خاک سپرده شد.
کارنامه مبارزاتیشریف لشکری پیش از آغاز انقلاب دوم بارزان، در سال ١٩٤٢ یاغی بوده، در سال ١٩٤٣ به صفوف انقلاب دوم بارزان پیوسته، در جنگ دره ناری شرکت کرده، در ٢ اکتبر ١٩٤٣ در تصرف پایگاه پلیس شانه‌در و در ١٢ اکتبر در تصرف پایگاه پلیس خیره‌زوک و در ٢٠ اکتبر در تصرف پایگاه پلیس شیروانی شرکت کرده است. همچنین در ٨ اوت ١٩٤٥ در تصرف پایگاه پلیس مرگه‌سور و در ١٢ سپتامبر در جنگ سه‌ری آکره شرکت کرده و در این جنگ به سختی زخمی شده است. در ١٩ اوت همان سال به دستور دادگاه عرفی نظامی عراق تمامی املاک و دارایی‌های منقول و غیرمنقول وی مصادره شد.
پس از شکست انقلاب دوم بارزان در ١١ اکتبر ١٩٤٥ به شرق کردستان روی آورد، نامبرده همراه با دو برادر خود به نامهای احمد لشکری و بدرو لشکری در ٣١ مارس ١٩٤٦ در نیروی بارزانی وابسته به ارتش جمهوری دموکراتیک کردستان به پیشمرگه تبدیل شد، در جنگ‌های قلادان، کلاشی و پیرانشهر در شرق کردستان شرکت کرد، در ٢٩ آوریل همان سال در جنگ قاراوای در منطقه سقز شرکت نمود.
پس از شکست جمهوری دموکراتیک کردستان در ٣ مارس ١٩٤٧ در جنگ نلوس و در ١٣ بر سر ١٤ مارس در جنگ گوجار و در ١٩ مارس در جنگ نقده و اشنویه شرکت کرد. همچنین شریف لشکری در ٢٤ مارس ١٩٤٧ در جنگ قارنه در منطقه خانی و در ٢٥ مارس در جنگ هورس و هله‌جی شرکت کرده است.
از آن دسته پیشمرگه‌هایی بوده که در ١٩ آوریل ١٩٤٧ از طریق خاکورک و دشت برازگر از راه خاک کردستان ترکیه به منطقه شیروان و مزوری بازگشته است.
پس از بازگشتشان، ژنرال مصطفی بارزانی در ١٥ مه ١٩٤٧ در روستای ارگوش جلسه‌ای با همراهان برگزار می‌کند و آن‌ها را در ماندن یا رفتن به سوی اتحاد جماهیر شوروی مختار می‌گذارد، در آنجا تمامی همراهان تصمیم به ادامه دادن و رفتن به سوی اتحاد جماهیر شوروی می‌گیرند، در ٢٣ مه ١٩٤٧ ژنرال مصطفی بارزانی را به سوی اتحاد جماهیر شوروی همراهی کرد و در جنگ گلی قطور و جنگ پل ماکو شرکت کرد و پس از سختی و خستگی بسیار، در ١٨ ژوئن ١٩٤٧ در رودخانه ارس که در مرز بین ایران و اتحاد جماهیر شوروی واقع شده، به سوی شوروی عبور کرد.
پس از رسیدن به اتحاد جماهیر شوروی، در ١٩ ژوئن ١٩٤٧ همراه با تمامی همراهانش در شهر نخجوان جمهوری آذربایجان به مدت چهل روز در مجتمعی سرباز که با سیم خاردار محصور شده بود، قرار داده شدند و توسط گروهی از سربازان نگهبانی می‌شدند و از نظر خوراک و پوشاک و تردد همچون اسیر جنگی با آن‌ها برخورد شد. سپس با تصمیم دولت شوروی بر مناطق اغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر در جمهوری آذربایجان تقسیم شدند. در ١٠ دسامبر ١٩٤٧ به پادگانی بر روی دریای خزر در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان منتقل شدند و در ٢٣ همان ماه لباس نظامی دریافت کردند و تحت نظارت افسران جمهوری آذربایجان روزانه هشت ساعت آموزش نظامی دیدند. در عین حال روزانه به مدت چهار ساعت توسط برخی از همراهانشان که سواد داشتند، درس‌های آموزش زبان کردی به آن‌ها داده می‌شد.
پس از برخورد بد جعفر باقروف با همراهان بارزانی، تصمیم گرفته می‌شود که اردوگاه نظامی در ٢٩ اوت ١٩٤٨ از جمهوری آذربایجان به مجتمع چرچوک در نزدیکی تاشکند پایتخت جمهوری ازبکستان منتقل شود و در آنجا نیز به آموزش نظامی ادامه می‌دهند.
در مارس ١٩٤٩ همراه با همراهان به صورت دسته و گروه با قطار بر روی روستاهای اشتراکی اتحاد جماهیر شوروی تقسیم شدند و در مزارع کلخوزها (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس سهم دولت را می‌دادند) کار می‌کردند.
پس از تلاش بسیار و فرستادن چندین نامه توسط ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامهای به دست استالین می‌رسد که در آن بارزانی از دردسرهای همراهان خود می‌گوید و او نیز بلافاصله تصمیم به تشکیل کمیته‌ای برای بررسی وضعیت همراهان بارزانی می‌گیرد و سرانجام تصمیم کمیته این می‌شود که همه آن‌ها در شهر وریویسکی جمع شوند، بنابراین نامبرده در ماه نوامبر ١٩٥١ به شهر وریویسکی در شوروی می‌رود.
پس از انقلاب ١٤ ژوئیه ١٩٥٨ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در ٢٥ فوریه ١٩٥٩ و طبق هر دو ماده سوم و هفتم و بند (الف) از ماده دهم و کارکرد با ماده (١١) با استناد به قانون اصلاح‌شده شماره ١٩ در سال ١٩٥٩، خود و همراهانش مشمول عفو عمومی شدند.
در سال ١٩٥٨ جمهوری عراق به ریاست جمهوری عبدالکریم قاسم تاسیس می‌شود، نامبرده در ١٦ آوریل ١٩٥٩ همراه با همراهان با کشتی گروزیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت.
سال ١٩٦١ در انقلاب ایلول شرکت کرد، در جنگ‌های لولان، میدان‌وک، زلک‌کا، مریبا، کوه متین، اتروش، گرکال، بالکیان، بادلیه، بالکیان و گردنه عمر آقا شرکت کرده، سال ١٩٦٢ سرلق بوده است.
منابع:-
حامد گوهری، مدال بارزانی بالاترین نشان قدردانی، جلد اول، (اربیل - چاپخانه حاجی هاشم - 2015م).
-
شعبان علی شعبان، برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی، چاپ سوم، (اربیل - چاپخانه روژهلات - 2013م).
-
شوکت شیخ یزدین، یوبیل طلایی پیشمرگه، چاپ اول، (پیرمام - چاپخانه خه‌بات - 1996م).
-
صالح یوسف صوفی، گاه‌شماری کردستان و جهان، چاپ اول، جلد دوم، (دهوک - چاپخانه استانداری دهوک - 2013م).
-
صالح یوسف صوفی، گاه‌شماری کردستان و جهان، چاپ اول، جلد سوم، (دهوک - چاپخانه استانداری دهوک - 2013م).
-
عمر فاروقی، سردار دانا زندگی و مبارزات مرحوم ملا مصطفی بارزانی، چاپ دوم، (اربیل - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - 2002م).
-
عبدالرحمان ملا حبیب ابوبکر، عشیره بارزان میان 1931 - 1991، چاپ اول، (اربیل - چاپخانه وزارت فرهنگ – 2001م).
-
کاروان محمد مجید، بارزانی‌ها از مهاباد تا شوروی، چاپ اول، (سلیمانیه - چاپخانه په یونت - 2011م).
-
مجله هتاو، شماره 154، سال ششم، اربیل، چاپخانه کردستان، جمعه، 15 آوریل 1959.
-
در یادداشت فرمانده شهید حسو میرخان ژاژوکی، 62 روز همراه با بارزانی، رفتن بارزانی‌ها به اتحاد جماهیر شوروی، چاپ اول (اربیل - چاپخانه فرهنگ - 1997م).
-
لیث عبدالمحسن جواد الزبیدی، انقلاب 14 ژوئیه 1958 در عراق، (بغداد - دارالرشید للنشر - 1979م).
-
مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش رهایی‌بخش کرد 1931 - 1958، (دهوک - چاپخانه خبات - 1998م).
-
مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش رهایی‌بخش کرد 1931 - 1958، جلد اول، (اربیل - چاپخانه نامعلوم - 2012م).
-
نجف‌قلی پسیان، از مهاباد خونین تا کرانه‌های ارس، ترجمه شوکت شیخ یزدین، چاپ اول، (پیرمام - یوبیل طلایی حزب دموکرات کردستان - 1996م).
-
آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان