سید فقیه عمر، در سال ١٨٩٠ در شهرستان ميرگه‌سور از توابع استان اربیل متولد شده است. در سال ١٩٨٣ توسط حکومت بعث در مجتمع قوشتپه انفال شده است.
کارنامه مبارزاتیدر ٢٣ ماه مه ١٩٤٧ ژنرال مصطفی بارزانی را به سمت اتحاد جماهیر شوروی همراهی کرد و در جنگ گلی قطور و جنگ پل ماکو شرکت نمود و پس از سختی و مشقت فراوان، در ١٨ ماه ژوئن ١٩٤٧ از رودخانه ارس که در مرز بین ایران و اتحاد جماهیر شوروی واقع شده است، به سوی شوروی عبور کرد.
پس از رسیدن به اتحاد جماهیر شوروی، در ١٩ ماه ژوئن ١٩٤٧ همراه با تمامی همرزمانش در شهر نخجوان جمهوری آذربایجان به مدت چهل روز در یک اردوگاه سرباز که با سیم خاردار محصور شده بود، نگهداری شدند و توسط گروهی از سربازان نگهبانی می‌شدند و از نظر خوراک، پوشاک و رفت و آمد همانند اسرای جنگی با آن‌ها رفتار شد. سپس با تصمیم حکومت شوروی میان مناطق آغدام، لاچین، آیولاغ و کلبجر در جمهوری آذربایجان تقسیم شدند. در ١٠ ماه دسامبر ١٩٤٧ به پادگانی در کنار دریای خزر در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان منتقل شدند و در تاریخ ٢٣ همان ماه به آن‌ها لباس نظامی داده شد و با سرپرستی افسران جمهوری آذربایجان روزانه هشت ساعت آموزش نظامی می‌دیدند. در همان حال روزانه به مدت چهار ساعت توسط برخی از همرزمانشان که سواد داشتند، درس‌های آموزش زبان کردی به آن‌ها داده می‌شد.
پس از بدرفتاری جعفر باقروف با همرزمان بارزانی، تصمیم گرفته شد که کمپ نظامی در ٢٩ ماه اوت ١٩٤٨ از جمهوری آذربایجان به مجتمع چرچوک در نزدیکی تاشکند پایتخت جمهوری ازبکستان منتقل شود و در آنجا نیز به آموزش نظامی ادامه دادند.
در ماه مارس ١٩٤٩ همراه با همرزمانش به صورت گروهی و دسته‌ای با قطار در میان دهکده‌های اشتراکی اتحاد جماهیر شوروی تقسیم شدند و در مزرعه‌های کولخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس سهم دولت را پس می‌دادند) کار می‌کردند.
پس از تلاش بسیار و ارسال چندین نامه توسط ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامه‌ای به دست استالین می‌رسد که در آن بارزانی مشکلات همرزمان خود را بازگو می‌کند و او نیز بلافاصله دستور تشکیل کمیته‌ای برای بررسی وضعیت همرزمان بارزانی می‌دهد و سرانجام تصمیم کمیته این می‌شود که همه آن‌ها در شهر وریویسکی جمع شوند، بنابراین سید فقیه عمر در ماه نوامبر ١٩٥١ به شهر وریویسکی در شوروی می‌رود.
پس از انقلاب ١٤ ماه ژوئیه ١٩٥٨ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در ٢٥ ماه فوریه ١٩٥٩ و بر اساس هر دو ماده سوم و هفتم و بند (أ) از ماده دهم و اجرای ماده (١١) با تکیه بر قانون اصلاح شده شماره ١٩ در سال ١٩٥٩، وی و همرزمانش مشمول عفو عمومی شدند.
در سال ١٩٥٨ جمهوری عراق به ریاست عبدالکریم قاسم تاسیس می‌شود، نامبرده در ١٦ ماه آوریل ١٩٥٩ همراه با همرزمانش با کشتی گروزیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت.
در سال ١٩٨٣ همراه با هزاران بارزانی دیگر مشمول پروسه انفال شد و در مجتمع قوشتپه توسط رژیم بعث دستگیر گردید و سپس در بیابان‌های جنوبی عراق زنده‌به‌گور شد و به شهادت رسید.
منابع:- حمید گردی، پوخته‌ی مێژوونامه (خلاصه تاریخ‌نامه)، چاپ اول، (اربیل - انتشارات آراس - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - ٢٠٠٤).
٢- شعبان علی شعبان، هه‌ندێك زانیاری سیاسی و مێژوویی (برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی)، چاپ سوم، (اربیل - چاپخانه روژهه‌لات - ٢٠١٣).
٣- شوکت شیخ یزدین، یۆبیلی زێڕینی پێشمه‌رگه (جوبیلی طلایی پیشمرگه)، چاپ اول، (پیرمام - چاپخانه خه‌بات - ١٩٩٦).
٤- عبدالرحمن ملا حبیب ابوبکر، عه‌شیره‌تی بارزان له نێوان ١٩٣١ - ١٩٩١ (عشیره بارزان بین سال‌های ... تا ...)، چاپ اول، (اربیل - چاپخانه وزارت فرهنگ - ٢٠٠١).
٥- کاروان محمد مجید، بارزانییه‌كان له مه‌هاباده‌وه بۆ سۆڤێت (بارزانی‌ها از مهاباد تا شوروی)، چاپ اول، (سلیمانیه - چاپخانه په‌یوه‌ند - ٢٠١١).
٦- مجله هه‌تاو، شماره ١٥٤، سال ششم، اربیل، چاپخانه کردستان، جمعه، ١٥ آوریل ١٩٥٩.
٧- از یادداشت فرمانده شهید حه‌سو میرخان ژاژوکی، ٦٢ روز همراه با بارزانی، رفتن بارزانی‌ها به اتحاد جماهیر شوروی، چاپ اول (چاپخانه روشنبیری - اربیل - ١٩٩٧).
٨- لیث عبدالمحسن جواد الزبیدی، ثوره ١٤ تموز ١٩٥٨ فی العراق (انقلاب ۱۴ ژوئیه در عراق)، (بغداد - دارالرشید للنشر - ١٩٧٩).
٩- مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش رهایی‌بخش کرد ١٩٣١ - ١٩٥٨، (دهوک - چاپخانه خه‌بات - ١٩٩٨).
١٠- نجف قلی پسیان، از مهاباد خونین تا کرانه‌های ارس، ترجمه: شوکت شیخ یزدین، چاپ اول، (پیرمام - ١٩٩٦).
١١- آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.