حسن عیسی علی، معروف به (حسن بابکی)، در سال ١٩٤٧ در روستای بابکه از توابع بخش مێرگەسۆر در استان اربیل متولد شده است. در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول آواره کشور ایران شد و در اردوگاه ربط سکونت گزید، سپس به شهر گناباد و از آنجا به جهرم در استان شیراز و شهر تهران منتقل شد. در سال ١٩٧٩ پس از انقلاب اسلامی به اردوگاه زیوه بازگشت.
در سال ١٩٦٤ به نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول پیوست و پیشمرگه شد، تا سال ١٩٧٥ در نیروی دشت و در منطقه پشدەر و بالکایەتی پیشمرگه بود و در جنگ‌ها شرکت کرد.
در سال ١٩٧٩ به نیروی پیشمرگه انقلاب گولان پیوست و مسئول سازمان زوزک در نیروی بارزان به فرماندهی دکتر سعید احمد نادر شد و در جنگ‌ها شرکت کرد، در سال ١٩٨٢ در جنگ پل چامه و در سال ١٩٨٣ در جنگ بیرکم، در سال ١٩٨٦ در جنگ کولانا سوردکی، و در سال ١٩٨٧ در جنگ لیرسماق شرکت کرد و هنگام حمله به پایگاه دشمن در داخل مێرگەسۆر مجروح شد.
در سال ١٩٨٨ در جنگ‌های کنکه، خروانا، سیرو، کوراوا، کرژولیا، ربیعا، تلافی و جنگ بزرگ خواکورک شرکت کرد. در سال ١٩٩١ در قیام مردم کردستان و جنگ کوری شرکت کرد.
در روز ١٦ دسامبر ٢٠١٠، در کنگره ١٣ حزب دموکرات کردستان به پاس خدماتش به کرد و کردستان، از سوی رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی نامیرا به وی اعطا شد.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.