در سال ١٩٨٣ به عنوان مسئول سازمان خبات در منطقه زاخو منصوب شده، در سال ١٩٨٨ پس از عملیات بدنام انفال و بمباران شیمیایی منطقه بادینان به کردستان ترکیه رفته و از آنجا به اردوگاه پناهندگان آمد منتقل شده است، پس از قیام کردستان جنوبی، در سال ١٩٩١ به صفوف نیروی پیشمرگه بازگشته و مسئول محور بێرسیاڤ شده است، در سال ١٩٩٢ به عنوان فرمانده لشکر یک زاخو منصوب شده، در سال ١٩٩٤ به فرماندهی گردان منصوب شده است.
حاجی خدر عمر در نبرد آلوک و سرتنگ در سال ١٩٧٨ شرکت داشته و در ١٤ ژانویه ١٩٧٨ در آن نبرد مجروح شده است، در سال ١٩٨٣ در نبرد کەتینه در کوهستان قندیل شرکت داشته و در ٢٢ سپتامبر ١٩٨٣ برای دومین بار مجروح شده است، در سال ١٩٨٤ هنگامی که ارتش عراق به کمیته منطقه زاخو حمله کرده، مشارکت فعالی در دفاع داشته و در ١ سپتامبر ١٩٨٤ برای سومین بار مجروح شده است، در همان سال و هنگام شرکت در نبرد پایگاه روستای آڤگه‌نیێ در ٢٦ دسامبر ١٩٨٧ برای چهارمین بار مجروح شده است، همچنین در نبردهای دفاع از مشروعیت در ١٢ اکتبر ١٩٩٢ و ٢٨ نوامبر ١٩٩٢ هنگام شرکت در نبردهای منطقه زاخو و سه‌ری دێری دو بار دیگر مجروح شده است، در کنگره ١٣ سال ٢٠١٠ توسط رهبر مسعود بارزانی مدال بارزانی جاویدان به وی اعطا شده است، اکنون با درجه سرهنگی فرمانده نیرو در لشکر یک شنگال است.
منبع:١. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.