وی مسئول سازمان خبات در تشکیلات محلی زاخو شد، و در سال ١٩٨٨ پس از عملیات بدنام انفال و بمباران شیمیایی منطقه بادینان، به شمال کردستان رفت و از آنجا به مجتمع پناهندگان آمد منتقل شد، پس از قیام جنوب کردستان در سال ١٩٩١ به صفوف نیروهای پیشمرگه بازگشت و مسئول گردان پرسیاف شد، در سال ١٩٩٢ سمت فرمانده ارتش اول زاخو و در سال ١٩٩٤ سمت فرمانده فوج را بر عهده گرفت.
حاج خدر عمر در سال ١٩٧٨ در نبردهای آلوک و سرتک شرکت کرد و در ١٤ ژانویه ١٩٧٨ مجروح شد، همچنین در سال ١٩٨٣ در نبرد کتینه در کوه قندیل شرکت کرد، و در ٢٢ سپتامبر برای دومین بار مجروح شد، و هنگامی که ارتش عراق در سال ١٩٨٤ به کمیته محلی زاخو حمله کرد، او فعالیت مؤثری در دفاع داشت، و در ١ سپتامبر ١٩٨٤ برای سومین بار مجروح شد، و در همان سال و در حین شرکت در نبرد روستای آوکنی در ٢٦ دسامبر ١٩٨٧ برای چهارمین بار مجروح شد، همچنین در ١٢ اکتبر ١٩٩٢ و ٢٨ نوامبر ١٩٩٢ در حین شرکت در نبردهای منطقه زاخو و سری دیری دو بار دیگر مجروح شد.
و در سیزدهمین کنگره حزب دموکرات کردستان در سال ٢٠١٠ توسط رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی به وی اعطا شد، همچنین به درجه سرتیپ و فرمانده نیرو در ارتش اول شنگال نائل آمد.
منبع:
١- آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.