اسماعیل احمد مناف حبیب، در سال ١٩٤٣ در روستای سه زبلاغ از توابع ناحیه قورتوی شهرستان خانقین در استان دیاله متولد شد، متاهل بود، در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول آواره کشور ایران شد، در اردوگاه‌های ازل و ذهاب سکونت گزید، سپس توسط ساواک به شهر آبادان تبعید شد. در سال ١٩٩١ به کردستان عراق بازگشت.
در سال ١٩٥٨ به صفوف اتحادیه دانشجویان کردستان پیوست، در سال ١٩٦٢ به نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول پیوست و در گردان ٦ بموی نیروی رزگاری پیشمرگه شد. در سال ١٩٦٧ به درجه سرپل و مسئول نظامی ارتقا یافت. در سال‌های (١٩٦٢-١٩٧٥) در چندین نبرد علیه ارتش عراق شرکت کرد، از جمله نبرد حاجی عمران و نبردهای کوهستان زوزک و خانقین و نبرد بمو.
در سال ١٩٧٧ به شهر روانسر بازگشت و دوباره به نیروی پیشمرگه انقلاب گلان پیوست. در سال ١٩٨٠ مقام اداری کمیته منطقه خانقین را دریافت کرد و مسئول نظامی کمیته مذکور بود، در چندین گروه پارتیزانی شرکت کرد، در سال ١٩٨٨ در نبرد خواکورک شرکت نمود.
در سال ١٩٩١ به عنوان کارگزار و مسئول بخش نظامی کمیته منطقه کلار در خیزش مردمی کردستان عراق شرکت کرد. در سال ١٩٩٢ پس از تشکیل نیروی پیشمرگه مشترک با درجه سرهنگ دوم (مقدم) به فرماندهی تیپ دو کلار منصوب شد و تا سال ١٩٩٤ در آن وظیفه باقی ماند.
در سال ١٩٩٤ به عنوان عضو محور نروولی در حلبچه شهید تعیین شد و بعداً وظیفه مسئول اطلاعات تیپ ٤٥ گرمیان را بر عهده گرفت. در سال ١٩٩٦ در ارتش گرمیان به عنوان مسئول اداری ارتش منصوب شد. در سال ٢٠٠٢ عضو ارتش حمرین شد و تا سال ٢٠٠٥ در آن وظیفه باقی ماند.
در سال ٢٠٠٥ به فرماندهی گرمیان منتقل شد و با درجه سرهنگ (عقید) به عنوان مسئول عملیات فرماندهی گرمیان منصوب گردید و تا سال ٢٠١٠ در آن وظیفه باقی ماند و در همان سال دچار سکته مغزی شد، به همین دلیل در سال ٢٠١٢ بازنشسته شد.
در ١٣ اکتبر ١٩٩٩ در کنگره ١٢ حزب دموکرات کردستان، به دلیل خدماتی که ارائه داده بود، از سوی رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی به وی اعطا شد.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.