احمد ملا سوار در سال 1962 با انقلاب سپتامبر ارتباط برقرار کرد و در نیروی عمر آقای دولمری به پیشمرگه تبدیل شد. او با یک نیروی ویژه زیر نظر بارزانی نامیرا وارد منطقه سوران شد. در سال 1974 هنگام آغاز جنگ بین دولت عراق و انقلاب کُرد، در جبهه جنگ سپیلک به درجه سرگردی رسید. پس از شکست انقلاب سپتامبر در سال 1975 در روستای ملا سوار ماند. در سال 1980 دوباره به صفوف نیروهای پیشمرگه بازگشت و در روستای حیات فرمانده دسته متحرک شد. در 31 مه 1981 هنگام ایجاد کمین برای ارتش عراق به شدت مجروح شد و برای مداوا به ایران منتقل گردید. پس از بهبودی دوباره به صفوف نیروهای پیشمرگه بازگشت و معاون دکتر سعید نادر شد.
در سال 1987 مسئول تشکیلات کاروخ شد و در سال 1988 پس از سیل عملیات انفال و بمباران شیمیایی منطقه بهدینان، به روژهلات کوردستان (کردستان ایران) رفت. در سال 1989 مسئول محافظان دفتر سیاسی در راژان شد. در سال 1991 طبق برنامه تدوین‌شده حزب دموکرات کوردستان و جبهه کوردستان در مورد قیام و شورش، با آقای نچیروان بارزانی در قیام شهر سلیمانیه شرکت کرد. در سال 1992 به نیروی بارزان بازگشت و فرمانده نیرو شد. در سال 1993 مسئولیت فرماندهی گردان سوم لشکر ویژه به او سپرده شد. در سال 1994 با گردان خود وظیفه محافظت از دفتر رئیس را بر عهده گرفت. در سال 1995 در جنگ دفاع از شریعت در دشت اربیل مجروح شد.
احمد ملا سوار در جنگ‌های سرِ آکرێ و بری نزار و بلی و بارزان و جنگ پیرفات و جنگ‌های منطقه بالکایتی و جنگ کاروخ و سپیلک و جنگ‌های مرگسور و گورتو و باوه شرکت کرد. در سال 2009 به بیماری سرطان مبتلا شد. در کنگره 13 سال 2010 از سوی رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی را دریافت کرد. در 4 آوریل 2012 بر اثر بیماری درگذشت.
منابع:1. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کوردستان.