احمد مصطفی شوان در ١ ژوئیه ١٩١٩ در روستای کانی‌لانجی از توابع شهرستان میرگه سور در استان اربیل متولد شد. به دلیل دورافتاده بودن منطقه، به مدرسه نرفت. در روستای خود ازدواج کرد. در سال ١٩٣٢ در ترکیه پناهنده بود و همچنین از سال ١٩٤٥ تا سال ١٩٤٧ در شرق کردستان پناهنده بود. در سال ١٩٧٥ پس از شکست قیام ایلول و در آنجا اقامت گزید و پس از قیام مردم کردستان در سال ١٩٩١ به کردستان بازگشت. او علاوه بر زبان مادری، به زبان‌های عربی، فارسی و انگلیسی تسلط دارد.
در سال ١٩٤٣ در دومین انقلاب بارزان شرکت کرد و در سال ١٩٤٥ در حماسه میدان موریک نقش فعالی در وارد کردن ضربات به ارتش عراق ایفا کرد، و در سال ١٩٤٥ به همراه شیخ احمد بارزانی و ملا مصطفی بارزانی، پس از تأسیس جمهوری کردستان در مهاباد به عنوان فرمانده و پیشمرگه مشارکت کرد.
او در قیام سپتامبر سال ١٩٦١ و در نیروی ضربت شرکت کرد، و چندین درجه نظامی در قیام سپتامبر، به جز درجه فرمانده گروهان و فرمانده گردان در نیروی بالک و مسئول اداری و نظامی در مقر بارزانی.
او در آغاز شعله‌ور شدن انقلاب گولان سال ١٩٧٦ شرکت کرد و به درجه فرمانده نیرو ٣٠ در نیروی بارزان ارتقا یافت، همچنین عضو فعال شعبه دوم در جناح راست حزب دموکرات کردستان و مسئول نیروی پیشمرگه وابسته به سازمان باران بود، پس از قیام سال ١٩٩١ به کردستان بازگشت و در آن شرکت کرد، و به درجه فرمانده تیپ یکم در یگان ٤٧ پس از تشکیل ارتش نیروهای پیشمرگه دست یافت، و در همان سال به دستور رئیس تبدیل شد مسعود بارزانی مسئول کمیته اجتماعی در شیروان شد.
او در نبردهای متعددی از جمله نبرد میدان موریک و گورتو در سال ١٩٤٥، و نبرد کوه قلندر و بادلیان شرکت کرد، همچنین در دوران جمهوری کردستان با نیروهای بارزان در نبردهای سقز، نقده، علبه کویکا، نلوس، اشنویه و مرگور علیه نیروهای ارتش ایران جنگید.
او در طول انقلاب ایلول در چندین نبرد علیه ارتش عراق از جمله: لومانا، زاویته، سری زیری، سری آکری (عقره)، سیدکان، بالکایتی، هیران، نازنین، گومسپان، سپیلک، ریزان، میرگسور، کوران، سارکی، چما دووده‌مرا و وادی عمرآغا در دیانا.
او در طول مبارزات خود در صفوف پیشمرگه‌ها چندین بار مجروح شد، چشم راست خود را در ٢٦ ایلول ١٩٤٥ در کوه قلندر، و در ١٥ مارس ١٩٤٧ در نبرد نلوسی، و در ١٧ ایلول ١٩٦٣ در نبرد چما دووده‌مرا و در سال ١٩٦٦ در نبرد وادی عمر آغا از دست داد.
و در سال ١٩٤٧ پس از بازگشت نیروهای بارزان از شرق کردستان، او در زندان‌های بغداد و موصل به همراه مصطفی خوشناو، محمد محمود قدسی، خیرالله عبدالکریم و عزت عبدالعزیز زندانی و به اعدام محکوم شد، اما حکم او بعداً به ٢٠ سال زندان کاهش یافت، او شب ٢٤ در ٢٥ مه سال ٢٠١٠ در بیمارستان جمهوری در اربیل پایتخت درگذشت.
منبع:آرشیو سازمان دانشنامه حزب دموکرات کردستان